Dit jaar ben ik (Marijn) met Arnoud een week naar Lac de Madine in Frankrijk gaan karperen.

In dit verhaal probeer ik een klein beetje inzicht te geven in hoe dit ontstaan en geweest is.

We hadden besloten naar Madine te gaan, met in het achterhoofd Lac d'Órient en Lac du Der.Dit omdat we niet geboekt hadden maar op de bonnefooi naar Madine zouden gaan. We hadden besloten om met onze eigen boilie te gaan vissen. Na enig overleg, speur en testwerk hebben we volgens ons een juiste mix van ingrediënten gevonden en daar zijn we toen ballen van gaan draaien. We besloten om deze niet meteen in Frankrijk te gebruiken, maar eerst op een water in de buurt uit te testen. We begonnen half Maart met draaien, en half April hadden we genoeg gedraaid en gevoerd om een de boilie eens goed te testen. We gingen voor twee sessies, een dag en een nacht en het weekend erop zouden we 4 dagen en 3 nachten gaan. Meteen tijdens de eerste sessie 2 karpers beide vroeg in de ochtend.

Dit beloofde wat voor het weekend erop, helaas sloeg toen de winter weer toe en na een week met lage temperaturen bleven de runs dan ook het hele weekend uit. Helaas bleek brasem minder moeite met het koude water te hebben, deze vingen we dan ook regelmatig. We troffen tijdens deze sessie wel twee jongens die vaker in Madine gevist hadden en kregen zo nuttige tips mee. Ook ontstond toen het idee om op het schiereiland van Madine te gaan vissen, alleen hadden we toen weer een volgend probleem. We hadden alleen de boot van Arnie en deze was veel te klein om alle spullen mee te krijgen. Het was namelijk 2.5 Km varen naar het schiereiland, en alleen per boot te bereiken. Via via kregen we te horen dat een kennis van Arnie een boot met trailer in de verkoop had. Wij zijn gaan kijken en afgesproken dat we de boot mee zouden nemen mits hij zeewaardig zou zijn. Dus 4 dagen voor we gingen hadden we een boot, maar de trailer was niet goed genoeg voor de reis dus na een avondje lassen (bedankt Ronnie, dit is onze buurman) een avondje plamuren, schuren en schilderen. En een avondje varen om de boot te testen en te kijken hoe lang een accu mee gaat waren we klaar voor een week Frankrijk. De velgen/banden van de trailer waren ook niet al te best, gelukkig pasten deze van de viskar van Arnie.
Zaterdagochtend besloten we, om in de loop van de middag te vertrekken. Nadat we uitgezwaaid waren door onze families en enkele malen gestopt waren om de trailer te checken verliep de reis zonder ongemakken. Maar daar aangekomen met een nagenoeg lege tank konden we geen tankstation vinden. Al stuiterend op onze laatste drup benzine kwamen we bij pomp aan. Hier de eigenaar van de bank gebeld en na het tanken konden we eindelijk naar het meer. Daar aangekomen, het was ondertussen donker geworden, kwamen we bij een camping uit. De eigenaar was zeer behulpzaam en we hadden dan ook zo onze tent staan. Helaas lag mijn stretcher onder in de boot, dus ik besloot onze eerste nacht op de onthaakingsmat van Arnie te slapen. Niet elke sessie dat je een 200 ponder op je mat krijgt. Vroeg in de morgen opgestaan en naar het meer gereden, daar rondgelopen en besloten dat we de gok zouden nemen om een vergunning te kopen en naar het schiereiland te varen. Zo gezegd zo gedaan en na een uurtje zaten we met de boten op het water.

We dachten de kortste weg naar de beoogde stekken te weten, helaas bleken we enigszins uit koers te varen. Maar dat is ook niet zo moeilijk op een meer van 1100 Hectare. Uiteindelijk toch op de stek gekomen, en daar troffen we een Nederlander en een Fransoos die daar een week gevist hadden. Het was niet best geweest, één karper en ±30 platte, maar karperen blijft karperen dus wij bleven vol goede moed. Nadat zij weg waren hebben wij onze tenten, 2 slaaptenten 1 leeftent en 1 kooktent opgebouwd. Daarna onze rodpods en hengels opgebouwd, we kwamen er toen al wel achter dat 8 hengels een beetje te veel was voor deze stek. Het water stond vrij hoog dus kon je alleen recht vooruit vissen. Ik heb toen wat riet weggekapt om toch maar een groter gebied te kunnen bevissen. Na een nachtje met 30mm regen. Zakten we tot onze enkels in de modder weg, toen hebben we nog meer riet gekapt en dit rond onze tenten gelegd.

Maar na 3 dagen zonder een piep, besloten we dat we de volgende ochtend naar een andere stek zouden verkassen. Maar op die ochtend dat wij gingen stak er plotseling een storm op, dus op het moment dat wij de bocht omkwamen werd de boot door de wind gegrepen en het water op geblazen. Arnie sprong snel uit de boot, maar het was er vrij diep dus zijn lieslaarzen liepen gelijk vol. We besloten toen lopend langs de kant verder te gaan. Ik had mijn waadpak aan dus kon ook door de diepere geulen lopen, en Arnoud roeide met de rubberboot. Na een paar uur hadden we een stek gevonden waar we beide genoeg ruimte hadden om met 4 hengels te vissen. De tenten weer opgezet, en net voor het donker werd hadden we de hengels op de rodpod liggen.

Vroeg in de morgen werd ik gewekt door het piepen van mijn melder. Ik vloog op en niet veel later zat ik in de boot richting karper, na een korte dril had ik de vis op de mat in de boot liggen. Snel teruggevaren, wegen, foto-tje en de karper weer terug. Een mooi begin op onze nieuwe stek. Daags erop weer vroeg in de ochtend bijna identiek alleen zwom de karper nu naar open water dus kon ik hem vanaf de kant drillen. Ook dit was weer een lage twintiger.

Een nieuwe onderlijn aan de lijn gezet, alles weer op zijn plaats gelegd en het was al weer bijna licht toen ik weer onder mijn dekbed kroop. Ik was nog maar net ingedommeld toen ik weer wakker werd van dezelfde pieper als de vorige twee runs. Ook deze karper zwom naar open water, na enige tijd drillen zagen we de contouren van de vis, het leek een vrij grote karper. De karper gaf ook niet zomaar op en een half uurtje later schepte Arnie de karper. Het is een flinke, zij Arnie toen hij hem uit het water tilde. Wat denk je, hoe zwaar zal hij zijn? We schatten hem beide op half dertig. Maar tijdens het wegen verraste hij ons toch wel even het digitale klokje bleef op 19.76 Kg staan. Dit is hem, zij ik. Mijn nieuwe PB met bijna 10 pond verbetert. Meteen de digitale camera gepakt en een en ander gefilmd. Ook heel veel foto's genomen, want je vangt zo'n vis misschien de eerste jaren niet meer. Daarna nog enkele foto's in het water, en toen de karper weer vrij gelaten.

Het was wel duidelijk dat ik een hotspod had gevonden waar de karper aasde. Ook daags erop nog een run van deze stek gehad, weer de boot op, maar de karper had zich in één van de vele boomstronken die zich net onder water bevonden vast gezwommen en deze karper heb ik dan ook verspeeld. Maar dat hoort er natuurlijk helaas ook bij. Verder hebben we op de rest van de hengels alleen maar brasem gevangen, bij Arnie was het zelfs een keer zo erg dat hij op alle vier de hengels tegelijk brasem had, dus de bijnaam "Roi du Brème" (Koning Brasem) was dan ook zo verzonnen. Daags erop was het al weer tijd om te vertrekken, ik rekende eigenlijk al weer op een laatste run van de hotspod, maar toen we wakker werden trok de lokale visclub over onze stekken. Je kunt wel raden wat er gebeurde, diverse lijnen werden meegenomen en de karper was verdwenen. Toen alles maar opgeruimd en weer richting wal vertrokken, de boot weer op de trailer en eind van de middag waren we weer in ons mooie Vortum-Mullem. Al met al was het een fantastische ervaring, met voor mij een geweldig resultaat. Maar ook Arnoud zij, dat hij het een geweldige vakantie gevonden had. Dus wie weet misschien wel tot volgend jaar.

Marijn