Het stuwmeer Orient is zo’n 2500 hectare water. Bekent staat dit stuwmeer om zijn grote karpers van ruim 29,7 kg, maar het is ook een van de moeilijkst wateren van Frankrijk en dus voor ons een leuke uitdaging om hier een vis uit te halen.

Marijn en Arnoud zijn woensdagavond vertrokken en Sjoerd en ik (Jochem) zijn donderdagavond 03.00u vertrokken. We zijn een lang weekend gegaan van donderdag t/m maandag.

Gelukkig kregen we alle visspullen in de auto en konden we hierdoor lekker doorrijden. Het is zo’n 5 uurtjes rijden als je geen aanhangwagen hebt. We kwamen dus rond 08.00 uur s’morgens aan bij de lokale bakkerij (Geraudot)waar je je vergunning kunt kopen. Dit ging niet al te vlot, omdat ze hier totaal geen Engels, Duits kunnen spreken. Dus moest Marijn die wel een woordje Frans kan ons helpen bij het verkrijgen van de juiste papieren.

Nu konden we naar het meer. Eenmaal daar aangekomen wisten we niet wat we zagen. Wat een plas……niet normaal zo groot. Bij de stek aangekomen, zagen we dat we midden tussen de bomen zaten en aan de bomen te zien moest het meer nog flink stijgen.
De boot opgeblazen en alle spullen erin en varen naar de stek. Alles opgebouwd en toen was het tijd voor stekken te zoeken. We kwamen er al gauw achter door onze dieptemeter dat het een vlakke bodem had en heel flauw naar beneden liep. Het begon op zo’n twee meter en liep rustig af naar zo’n 6 meter. Er waren overal planten, dus op zoek naar open plekken. We waren klaar voor de eerste nacht.

De eerste nacht geen run gehad. Het water was ook nog behoorlijk koud tussen de 8 tot 10 graden. Aan het ontbijt zaten we, toen Sjoerd in keer op stond en zag een karper onder onze hengels liggen, hij lag daar te zonnen. Wij meteen 2 hengels opgehaald en erbij gelegd. En ja, nog geen half uur of de karper grijpt naar het aas. Een mooie 22 ponder, een prachtige leder karper.

Marijn en Arnoud gingen overdag met de boot vissen. Toen ze weggingen was het nog mooi weer, maar het begon al snel te donderen, bliksemen en te hagelen. Niet veel later belde Marijn op, of we ze wilde komen ophalen. Ze kwamen niet meer door de stroming. Sjoerd ze opgehaald en kledder nat dat ze waren, maar achteraf nog vaak om gelachen….

De avond bracht niet veel goeds. Allemaal geen run, helemaal niets. De laatste dag ging in. Na een lekker menuutje van de MC Donalds waren we klaar voor de avond, maar het zat ons niet mee.

Het was een mooie ervaring. Een hele grote plas en een grote uitdaging om hier de karper op je stek te krijgen. Maar wie niet waagt wie niet wint.
We gaan zeker nog een keer terug, om dit mee te maken.